Olaf

Olaf ma zaledwie 2 lata. Jest pięknym, młodym psem, który ma przed sobą całe życie, ale dziś zamiast spokojnie uczyć się świata, musi radzić sobie z ogromną ilością bodźców, jakie niesie ze sobą schronisko. Olaf jest psem wymagającym i nie będziemy udawać, że jest inaczej. Kiedy bardzo się czymś ekscytuje, mocno nakręci albo dojdzie do spięcia z napotkanym psem, czasem nie potrafi poradzić sobie z emocjami i może warknąć na człowieka. Nigdy jednak nikogo nie ugryzł. Potrzebuje opiekuna, który nie przestraszy się jego emocji, tylko pokaże mu, jak je rozładowywać i jak wracać do spokoju. Na smyczy potrafi być grzeczny, w pomieszczeniu zachowuje czystość, ale bez smyczy nie wraca jeszcze na zawołanie. Jest też niezwykle skoczny, dlatego zwykły płot nie zawsze będzie dla niego wystarczającym zabezpieczeniem. Do czasu wypracowania podstaw powinien być jedynym zwierzęciem w domu. Przy odpowiedzialnej pracy nie można jednak wykluczyć, że w przyszłości nauczy się funkcjonować z innym zwierzęciem. Olaf nie potrzebuje człowieka idealnego. Potrzebuje człowieka stabilnego. Takiego, który nie będzie oczekiwał, że wszystko zmieni się w kilka dni, ale jednocześnie nie będzie się bał pracy z młodym psem. To nie jest pies, nad którym trzeba pracować latami. On po prostu potrzebuje kogoś, kto pomoże mu zrozumieć, co dzieje się w jego głowie i nauczy go, że nie każdą emocję trzeba przeżywać na sto procent. Schronisko, pełne hałasu, zapachów, psów i ciągłych bodźców, nie jest dla Olafa dobrym miejscem do nauki życia. On potrzebuje spokojnej przestrzeni, przewidywalności i jednego człowieka, który powie mu: „już nie musisz wszystkiego ogarniać sam, pokażę Ci jak”. Olaf żył wcześniej w domu i został oddany. Teraz potrzebuje czegoś więcej niż kolejnej szansy na adopcję. Potrzebuje swojego człowieka. Jednego, stabilnego i na zawsze. Kto zobaczy w nim nie problem, ale młodego psa, którego jeszcze można pięknie poprowadzić przez życie? Kto da Olafowi szansę nauczyć się, jak dobrze być psem?